ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 229 / 5

ประโยค - พระธัมมปฏิโกษะ(แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109 ได้" ในคนเหล่านั่น คนที่ได้บ่าใจนั่งเสีย, ส่วนคนฉลาดคิดว่า "ชื่อว่าความพลังพลออะไร" ของท่านผู้อธิษฐานทั้ง ๒ เราทั้งหลาย ไม่เคยเห็นสินค้าอปลาประมาณนี้,

ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอุปเณรเกี่ยวกับการสร้างกรรมและอภิญญา รวมถึงผลของมันที่มีต่อจิตใจและการทำใจในปัจจุบัน การสาธยายของพระมหาเถรนั้นมีความสำคัญต่อการเข้าใจธรรม ด้วยการทำใจให้เกิ

ประโยค - พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 110 เพิ่งนี้, เอก็ มารยาทอันไม่สมควรอะไร ๆ ในตอนทั้ง ๖ มีกาย ทวารเป็นต้นของผม อันท่านเคยเห็นแล้วหรือ? พระมหากระ: ไม่เคยเห็น ผู้มีอายุ พระอนุเคราะห์: เมื่อ

ในบทสนทนาถึงมารยาทและการอยู่ร่วมกันในวิหาร พระอนุเคราะห์และพระมหากระได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับพระธรรมกาถิกที่ไม่สมควรในช่วงเวลานั้น แม้พระเณรจะคัดค้าน แต่ยังคงมีความเข้าใจและความเจริญของการอยู่ร่วมกันในว

ประโยค - พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111 [พระศาสดา รัศ สพระธรรมเทศนา] พระศาสดา ครั้งทรงนำบรรดธรรมนี้ ของสุภรปะรดนมแล้ว ตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย ธรรมคว้าอำภิญญ พึงเป็นผู้เข้าไปสงบด้วยกาย เป็นต้น"

พระศาสดาได้ตรัสสอนภิกษุเกี่ยวกับการทำความดีและการใช้วาจาอย่างถูกต้อง เพื่อส่งเสริมบุคคลในการพัฒนาตนเองและการปฏิบัติธรรมให้ดีขึ้น โลกได้ยินและเอาใจใส่ในการนำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งอาจจะนำไปสู่การบ

ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารภพระอัญ นามว่า โปฐิละ คำสอนธรรมเทวนิยมว่า "โยคา เว" เป็นต

พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ

ประโยค - พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113 ภิญนั่งสาธยายอยู่ในวิหาร ไม่ได้กำหนดว่่า "อาจารย์." พระเฑร ไปสั้นสองพันโยชน์แล้ว เข้าไปภิกษาภายใน ๓๐ รูป อยู่ใน อาวาสรวมปะหนึ่ง ไหว้พระสัมพะธะแล้ว กล

เนื้อหาว่าด้วยการสนทนาในวิหารระหว่างพระภิกษุ โดยรายละเอียดรวมถึงการไหว้พระสัมพะธะและการยกย่องให้เป็นที่พึ่ง โดยมีการพูดถึงพระโบดูลและพระเณรที่ได้รับการฝึกสอนแบบต่าง ๆ ผนวกกับการอภิปรายเกี่ยวกับความสำค

ประโยค - พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114 ท่านจงเป็นที่พึ่งของผม." สามเณร. ตายจริง ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรนั่น ท่านเป็น คนแก่ เป็นพุทธสุด เหตุอะไร ๆ พึ่งเป็นกันอันผมควรรู้ในสำนัก ของท่าน. พร

ในข้อความนี้มีการสนทนาระหว่างสามเณรและพระโพธิสิละเกี่ยวกับการเป็นที่พึ่งของกันและกัน เมื่อสามเณรเรียกร้องให้พระโพธิสิละเป็นที่พึ่ง และพระโพธิสิละตอบว่าเขาสามารถทำได้ แม้ว่าเพื่อทดลองความอดทน พระโพธิสิ

ประโคม - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 116 คำว่า "ภูมิ" นั้น เป็นชื่อว่าแห่งปัญญานั่นกว้างขวางเสมอด้วย แผ่นดิน. ความพินาศ ชื่อว่า ความสั้นไป. สองบทว่า เอท ทวารป่า คือ ซึ่งการประกอบและการไม่ ประกอ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำว่า 'ภูมิ' ซึ่งแสดงออกถึงปัญญาที่มีความกว้างขวางเหมือนแผ่นดิน แสดงถึงความสำคัญของการตั้งตนไว้ในความเจริญและการรักษาความรู้เพื่อพัฒนาและบรรลุถึงจุดหมายในชีวิต โดยเฉพาะการยก

ประโยค - พระจิ่มปัฏุบัลลัมแปล ภาค ๑ หน้าที่ 117 6. เรื่องพระเภดแก* [๒๐๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวชวัน ทรงปรารภภิญญา แก่หลายรูป ตรัสพระธรรมเทสนานี้ว่า "วนัส นิทก" เป็นฉัน [พวก

พระศาสดาประทับในพระเวชวัน ทรงสอนภิกษุที่มีสำนึกกลับไปคืนสู่ความเป็นกลาง โดยการบวชหลังจากเห็นว่าการครองเรือนทำให้ตัวเองไม่สามารถเรียนรู้ได้ และภิกษุเหล่านั้นได้รวมเป็นกลุ่มเพื่อฟังธรรมและดำเนินชีวิตตาม

ประโยค - พระธรรมปทุมจิตกถาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 119 อัศจรรย์ คือ รกะ โทะทะ และโมนะ จึงถึงทุกนี้ การที่พวกเธอตัดป่านเสีย ควร พวกเธอจักเป็นผู้หมดทุกข์ได้ด้วยอาการอย่างนั้น" แล้วได้ทรงภูมิปัญญาคาหลักนี้ว่า

ในบทนี้ พระศาสดาอธิบายถึงการตัดกิเลสเปรียบได้กับการตัดต้นไม้ในป่า โดยเน้นให้ผู้ปฏิบัติตัดสิ่งที่เป็นอุปสรรคต่อการบรรลุถึงความสุขและการพ้นทุกข์ พระองค์เน้นว่าหากไม่ตัดกิเลส ท่านจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงภัย

ประโยค - พระบรมปัชญัติฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 121 ๑. เรื่องสัทธรรมิวิธีการของพระสาริษฐ์ตร* [๒๐๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจวัน ทรงปรารถนาสิ่ง- วิหารของพระสาริษฐ์ตร สติพระธร

ในบทนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ทรงปรารถนาสิ่งจากพระสาริษฐ์ตร โดยเริ่มจากการพูดถึงผู้ช่างทองที่มีบุญเข้ามาเกี่ยวข้องกับพระเจวัน และความพยายามของเขาในการบ่มเพาะจิตเพื่อให้สำเร็จในธรรมะ โดยมีการสนทนาและการสอน

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฉบับ แปล ภาค ๓ - หน้าที่ 122 (ความเพียร) ย่อมทราบนิวรณ์ธรรม มีความพอใจในกามเป็นต้น ซึ่งมีอยู่ในตนว่า 'ไม่มี' ; ภิกษมันเป็นผู้ทำ (ความเพียร) มีใช่เป็นผู้ไม่ทำ เป็นผู้ปฏิบัติ มิใช

ในพระธรรมปฏิรูปฉบับนี้กล่าวถึงความเพียรของภิกษุในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงนิสัยของภิกษุที่แสดงถึงความตั้งใจในการฝึกปฏิบัติและการมีสติที่ถูกต้อง พระศาสดาให้ความสำคัญกับพื้นฐานที่เหมา

ประโยค - พระมนตรีทัศนูปศาแปล ภาค ๑ - หน้า 123 เธอไปเกิด" ดังนี้แล้ว ทรงส่งพระเฑาะว์ ไป ทรงนิรดิ ตอกปุ่มทอง ประมาณท้าวักด้วยพระฤทธิ์ แล้วทรงทำให้เป็นเหมือนหลังหาดน้ำ จากใบและก้าน แล้วได้ประทานให้ด้วยพร

เนื้อเรื่องกล่าวถึงการบูชาของภิกขุที่ได้รับคำสั่งจากพระศาสดาและกระบวนการในการทำสมาธิด้วยการบริกรรมโดยใช้ดอกปทุม เป็นการอ้างถึงความสำคัญของการฝึกฝนจิตใจเพื่อบรรลุคุณธรรม ในขั้นตอนการฟื้นฟูสติและสมาธิใน

ประโยค - พระธัมปทัณฑ์กะเปล่าแปล ภาค 3 - หน้าที่ 124 แห่งมีสีดำ เหมือนดอกบทุมที่ถูกขีดด้วยมืออะนั้น ภิกษุนั้นออกจาก ถามแล้ว แลดูดอกบทุมมัน เห็นอนิจจังกะนะว่า “ทำไมหนอแล ดอกบทุมนี้ถูกชักรากษะทับแล้วจ

ในพระธัมปทัณฑ์นี้กล่าวถึงการพิจารณาความจริงที่เกิดขึ้นผ่านการสังเกตดอกโบทุมที่ถูกบดขยี้โดยวัตถุรอบข้างและการพิจารณาผ่านสายตาของพระภิกษุ ความสงบและการประทับในความเป็นจริงทางธรรมเปรียบได้กับประสบการณ์ขอ

ประโยค - พระอัษฐานปฏิรูปกาลเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 125 ธรรมเป็นที่สบายของเธอแล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า:- "เธอจงตัดความเชื่อใจของตนเสีย เหมือน บุคคลดอกโคมุ ที่คิดในสรณากาลด้วย มือ จงเจริญทางแห่งสันติที่ด

ข้อความนี้เกี่ยวกับการตรัสของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับการตัดความเชื่อใจที่ไม่จำเป็นและการเจริญทางแห่งสันติเพื่อบรรลุพระนิพพาน โดยนักบวชได้พัฒนาตนจนถึงอรหัตภายหลังการสอน ทำให้สามารถเข้าใจธรรมได้ลึกซ

ประโยค - พระอธิษฐานฎอแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 126 ๒. เรื่องพ่อค้ามีทรัพย์มาก*[๒๒๒]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเทศวัน ทรงปรารถนาพ้ออัง มีทรัพย์มาก ตรัสพระธรรมเทนนี้ว่า “อิอ วสุส” เป็นต

พระศาสดาทรงสอนเรื่องการมีทรัพย์และการเตรียมตัวตนก่อนความตาย ผ่านเรื่องราวของพ่อค้าที่มีทรัพย์มากแต่ไม่ทันระวังตัว เมื่อเกวียนผ้าถูกนำออกไปยังพระนคร แต่กลับต้องเผชิญกับปัญหาในฤดูฝนและน้ำที่ท่วมจนทำให้ไ

ประโยค - พระจันทปฏิรูปฉกวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 127 ขายสิ่งของในที่นี่แลตลอดปีนี้ อนานท. ข้ามพระองค์ผู้เจริญ ก็ฉันตอบมีแก่เขาหรือ ? พระศาสดาตรัสว่า "เออ อานนท์ เขาเป็นอยู่ได้ตลอด ๗ วัน เท่านั้น ก็ด้วยฉั

เนื้อหาแสดงถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดากับอานนทเกี่ยวกับความเพียรในการดับกิเลสและการเตรียมตัวเผชิญกับความตาย โดยมีคำสอนว่าความตายอาจเกิดขึ้นได้ทุกขณะ และเราควรทำความดีในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ผ่านการทำควา

ประโยค – พระจันทร์ทับถูกอับเปล่า ภาค ๓ – หน้ที่ 128 อ่านท่ ii. อุบาสก อันตรายแห่งชีวิตรู้ได้ง่าย, การทำความไม่ ประมาท จึงจะควร. พ่อค่ะ ท่านผู้เจริญ ก็อับเดรตรายมีหรือ ? อ่านท่ที่. เอล อุบาสก, ชีวิต

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำความไม่ประมาทในชีวิต ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า อธิบายถึงข้อคิดที่ว่าชีวิตมีอันตรายอยู่ในทุกขณะ และไม่ควรประมาทกับเหตุการณ์ต่าง ๆ รวมถึงการแสดงอานิสงส์เมื่อทำการถวายทานต่

ประโยค - พระอิฐปทิฐถูกแปล ภาค ๓ - หน้า 129 ทำงานชนิดนี้ ๆ ในที่นี่แหละ ตลอด ๔ เดือน แม้ในฤดูหนาว และฤดูร้อน." บทว่า อนตราย ความว่า ยอมรับอันตรายแห่งชีวิตของ ตนว่า "เราตายแนในกลา ในประเทศ หรือในชื่อโนะ

บทความนี้กล่าวถึงการทำงานในช่วงฤดูหนาวและฤดูร้อนเป็นเวลานานถึง ๔ เดือน โดยยอมรับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในชีวิต รวมถึงอาการเจ็บป่วยบางประการที่เชื่อมโยงกับชะตากรรมของผู้คนที่มีความเกี่ยวข้องกับพระศาสนา แ

ประโยค - พระธรรมปิฎกุลาแปล ภาค ๓ - หน้า 130 ๖. เรื่องนางกิสโกดมิ *[๒๒]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภนางกิสโก-โคดมุ ใครพระธรรมเทวนิวว่า "ดำ ปุตตปุตตุมุคตุ" เป็นต้น.

พระศาสดาได้แสดงธรรมเกี่ยวกับความตายและนิรันดร์ โดยยกตัวอย่างเกี่ยวกับนางกิสโกดมิ หลังจากที่ได้ใช้ภาษาพูดเพื่อชี้ให้เห็นว่าความตายเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตต้องเผชิญ. ท่านตรัสว่า ความตายเป็นธรรมชาติที่ไม่มีข้

ประโยค - พระอุ้มปรัฐถูกดาวแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 131 "มังกร พานะนัน ผู้มีเมตตาในบุตรและปศุสัตว์ ผู้มีใจอ้อมในอารมณ์ต่าง ๆ ไป เหมือนห่วงน้ำใหญ่ พัดเอาเผาบ้านผู้ล้มไป ฉะนั้น" [แก้ det] บรดดาบเหล่านั้น สองก

บทความนี้เน้นที่อารมณ์ของผู้มีเมตตาต่อบุตรและปศุสัตว์ โดยชูความสำคัญของความห่วงใยและความเมตตาในอารมณ์ต่าง ๆ ว่ามีผลต่อการดำเนินชีวิต เช่นเดียวกับการเลี้ยงดูบุตรและสัตว์ที่มีคุณภาพและมีกำลัง นอกจากนี้ย